تحلیل کوتاه خط حمله : یک نوک میخواهیم، یک سایه
مرجع خبری پرسپولیس : یک نوک میخواهیم، یک سایه
گروهی معتقدند هادی نوروزی نمیتواند مهاجم نوک باشد و بهتر است زلاتکو به او به چشم یک مهاجم سایه نگاه کند چرا که هادی در تنگنای مدافعان حریف کاری از پیش نمیبرد اما همه دیدند که هادی در دو بازی که موفق شد ۳ گل بزند به عنوان مهاجم نوک بازی کرد. شاید کارآیی نوروزی به عنوان مهاجم سایه بیشتر شود اما اگر قرار باشد او به عنوان مهاجم نوک بازی نکند باید در یکی از دو جناح مثلث سه نفره به میدان برود که در این صورت از دروازه دورتر میشود. هادی نوروزی مقابل صبا و ذوبآهن کاری از پیش نبرد، وسلی هم ثابت کرده در مثلث سه نفره بهتر از مهاجم نوک جواب میدهد. از طرفی محسن خلیلی و اشپیتیم آرفی که میتوانند به عنوان نوک و یک ضربهزننده کارآیی بالایی داشته باشند آماده نیستند، همه این مشکلات و عدم همخوانی مهاجمان پرسپولیس با سیستم فعلی تیم شاید کرانچار را مجاب کند- حداقل در بازیهای کمفشارتر- تا با دو مهاجم به مصاف رقیبان برود. در آن صورت شاید هم مهاجم نوک کارآیی بیشتری داشته باشد و هم مهاجم سایه توان خط حمله تیمش را افزون کند.
برتری تاکتیکی مقابل آقای تاکتیک!
زلاتکو کرانچار در اصفهان حداقل به مدت ۵۴ دقیقه منصور ابراهیمزاده- که به گواه بسیاری تاکتیکیترین و فنیترین مربی لیگ برتر در بین مربیان ایرانی است- را در موقعیت آچمز قرار داد بهطوری که سرمربی تاکتیکگرای ذوبآهن مجبور به دو تعویض در دقایق ۴۰ و ۵۵ و چندین جابجایی در نیمه اول و ربع ابتدایی نیمه دوم شد. شاید پرسپولیس
در ظاهر با همان روش و سیستم قبلی و با حضور زوج کلاه کج- بادامکی در هافبک تدافعی به میدان میرفت اما در واقع زلاتکو هم درست مثل ابراهیمزاده از سیستم ۱-۴-۱-۴ استفاده کرد که در موقع دفاع و حمله تغییر شکل میداد. حضور کریم باقری پشت سر مهاجم نوک و حضور همیشگی وی در باکس تهاجمی نیز فشار را روی خط میانی و دفاعی ذوب بالا برد تا با برتری در خط هافبک، همه توپهای سرگردان نصیب سرخها شود و در نهایت میهمان تیم برتر مسابقه حداقل تا قبل از گل برتریاش باشد. برتری تاکتیکی پرسپولیس مقابل ذوب اتفاق ویژهای بود تا موقعیت زلاتکو را در بین مربیان تاکتیکگرا تا حدود زیادی بالا ببرد.