حقیقی: لیگ دهم به اندازه ۱۰ سال برایم حاشیه داشت
سرم هم زیر تیغ باشد حرفم را می زنم / نمی دانم چرا انقدر توی چشم مردم هستم
مرجع خبری پرسپولیس : علیرضا حقیقی در این فصل غیرقابل پیشبینی بود و افت و خیز زیادی داشت. خودش میگوید لیگ دهم به اندازه ۱۰سال برای او حاشیه و تجربه داشته است. ابتدای فصل خام بود و بعد پخته شد.
میرفت که در آن سه ماه بسوزد اما به خودش آمد و حالا به روزهای اوجش بازگشته. علیرضا حقیقی خیلی به آینده امیدوار است. این را در گفتوگوی مفصلی که با مجله تماشاگر داشته، میگوید.
فصل دهم لیگ برتر برای حقیقی چطور گذشت؟
برای من این فصل، فصل پرفرازونشیبی بود. ابتدای فصل توانستم لیگ را با آمادگی آغاز کنم اما وارد حاشیه و مصدومیت شدم ولی خدا خواست و دوباره روی زانوهایم بلند شدم و در نهایت لیگ را با قهرمانی در جام حذفی به خوبی و خوشی تمام کردم.
مثل اینکه بدجوری با حاشیه عجین شدی؟
قبول دارم و البته برای آن دلیل دارم. فکر کنم اولین دلیل وارد شدن من به حاشیه شرایط سنیام باشد. در این شرایط سنی کمتجربه بودم و با خیلی مسائل آشنا نبودم و یکسری از کارهایی که باید انجام نمیدادم را انجام دادم. اما باور کنید در آن سه ماهی که از فوتبال دور بودم خیلی تجربه کسب کردم. اغراق نیست اگر بگویم اتفاقات آن سه ماه به اندازه ۱۰سال برای من مفید بود.
چرا دروازهبانان ما همیشه کارهای غیرمعمول میکنند.
در لیگ ما دروازهبانان حاشیه خاصی ندارند. من هم حاشیه دنبالم میآید.
اینکه خود دروازهبانان میگویند ما یک «تختهمان کم است» راست است؟
(خنده) خوب شرایط اخلاقی و روحی دروازهبانان نسبت به سایر بازیکنان متفاوت است. همانطور که رنگ لباس آنها با سایر بازیکنان متفاوت است.
خودت چقدر به حاشیه علاقه داری؟
باور کنید حاشیه بیشتر سراغ من میآید تا اینکه خودم به حاشیه علاقه داشته باشم. البته خیلی جاها چون کم سنوسال هستم برخی از رفتارهایم درست نبوده اما به هر حال توانستم از حاشیه بیرون بیایم و از این بابت خوشحالم. شخصا حاشیه را دوست ندارم.
اگر حاشیه را دوست نداری میتوانی کاری کنی که حاشیه هم سمت تو نیاید؟
این حاشیههایی که طی آن سه ماه برای من بهوجود آمد میتوانست باعث تمام شدن فوتبالم شود اما به کمک خدا، پدرم و دوستان نزدیکم دوباره برگشتم. ۶حاشیه وحشتناک هم زمان سراغ من آمد که اگر هر کسی جای من بود دیگر نمیتوانست کمر راست کند.
دوست داری در مورد تکتک آنها صحبت کنی؟
حتی حاضر نیستم به آن دوران فکر کنم. اصلا دوست ندارم وارد آن مسائل شوم. به قول پدرم این اتفاقات برای من به اندازه یک دانشگاه بود.
اما هنوز هم کوچکترین رفتارت زیر ذرهبین است؟
من این موضوع را بارها در مصاحبههایم گفتهام اما باز هم تکرار میکنم؛ اگر یک بازیکن عطسه کند هیچکس ایرادی نمیگیرد اما اگر همان عطسه را علیرضا حقیقی انجام دهد همه میگویند چقدر بیادب است که جلوی دهانش را نگرفت! متاسفانه کوچکترین حرکات من را بزرگ میکند. میدانید مشکل اینجاست که من بدجوری تو چشمم.
البته کارهای مثبتی مثل پوشیدن لباس به یاد حجازی را هم مردم میبینند.
علی دایی میگوید: «تو فکر کن همیشه تو زمین هستی و سه تا دوربین دنبالت هست. این مسائل وظیفه من را بیشتر میکند. پوشیدن لباس به یاد ناصرخان برای دل خودم بود و دنبال یکسری مسائل نبودم. دوست هم ندارم زیاد در موردش صحبت کنم.»
قبول داری کمی ساده و بیسیاست هستی؟
بله قبول دارم. من روراستی و ساده بودن را از امثال ناصرخان یاد گرفتم و حتی اگر گردنم زیر تیغ باشد حرفم را میزنم چون یاد گرفتم همیشه حرف حق را بزنم. متاسفانه در پرسپولیس بیشتر حاشیههای منفی بزرگ میشود.
سر اتفاقی که در بوشهر رخ داد پشیمان نیستی؟
من اصلا دوست ندارم به مسائل گذشته برگردم و آنها را تکرار کنم. کلی در موردش قبلا حرف زدهام. مهم این است که از آن جریان درسهای زیادی گرفتم و باید سعی کنم در برخی مواقع تودارتر باشم. هر چند هنوز هم میگویم سر ماجرای بوشهر حق با من بود اما چون علیرضا حقیقی هستم باید تحمل میکردم.
به نظر میرسد در آن سه ماهی که در ترکیب اصلی نبودی خیلی عذاب کشیدی؟
به هر حال آن سه ماه هم جزئی از زندگی فوتبالی من بود و گذاشتم به حساب قسمت. در تمرین قبل از مسابقه رباط داخلیام کش آمد و تا آمدم دوباره بازی کنم محروم شدم. برای هر فوتبالیستی دوران بحرانی وجود دارد اما مهم این است که قوی باشی و دوباره با سری بلند برگردی.
جدا از خودت پرسپولیس هم خیلی افت و خیز داشت؟
قبول دارم که پرسپولیس فصل پر فراز و نشیبی را پست سر گذاشت. در یکسری از بازیها هیچ کس فکر نمیکرد برنده باشیم و پیروز میشدیم و در بازیهایی که همه روی ۳امتیاز حساب کرده بودند، نتیجه را واگذار میکردیم. البته به باور خودم در خیلی از بازیها هم بدشانسی آوردیم،اما خوشحالم که در جام حذفی پیش هواداران روسفید شدیم.
در این فصل موفقیتها با محوریت دایی بود یا بازیکنان؟
با محوریت همه بود. به نظر من این سوال خوبی نیست که میپرسید. اگر بازیکن یا مدیریت نباشد، سرمربی به تنهایی قادر به نتیجه گرفتن نیست و اگر سرمربی نباشد آنها کاری نمیتوانند انجام دهند. به نظر من قهرمانی در جام حذفی را کل خانواده پرسپولیس به دست آوردند.
در ابتدای فصل کدورتی هم میان تو و دایی بهوجود آمد اما بعد روابط حسنه شد.
من در حدی نیستم که با علیآقا کدورت داشته باشم. بین ما کدورتی نبود و به خودم هیچ وقت اجازه نمیدهم با علیآقا بحث کنم یا اختلافی داشته باشم. یکسری مسائل پیش آمد که برای هر بازیکنی پیش میآید.
دایی را چطور آدمی میبینی؟
به هر حال دایی مربی خوبی است و همیشه به بچهها روحیه میدهد و خوشحالی را برای بچهها و شکستها را برای خودش میداند. چنین خصلتی را در کمتر مربی دیدهام.
اختلاف دایی و کاشانی چقدر روی عملکرد فنی بازیکنان تاثیرگذار بود؟
تیم هم مثل خانواده است و از این مسائل پیش میآید. اما این اتفاق برای بازیکنان شوک مثبتی بود و در عملکرد آنها تاثیر منفی نگذاشت. ما با همه این مسائل توانستیم نتایج خوبی به دست بیاوریم و نمیخواهم مسائل خانوادگی را بیش از این باز کنم.
اما وقتی دعوا از خانواده بیرون میرود دیگر قابل پنهان کردن نیست؟
خانواده ما بزرگ است و ۴۰میلیون نفر عضو دارد. تو فوتبال دنیا این مسائل طبیعی است.
فکر میکنی چه عواملی باعث ادامهدار شدن اختلافات میان دایی و کاشانی شوند؟
به هر حال کسانی در این میان آتش بیار معرکه شدند. شاید خیلی از عوامل اطرافیان تیم این مسائل را بین این دو نفر پیش آوردند اما امیدوارم این دو بزرگ اختلافاتشان را کنار بگذارند.
به نظرت دایی چه جور شخصیتی دارد؟
جزو افتخارات من بود که توانستم دو فصل در خدمت آقای دایی باشم. او همیشه اسطوره فوتبال ایران و پرسپولیس بوده و میماند.
در نوسانی که پرسپولیس داشت فکر میکنی کدام عامل بیشتر از همه دخیل بود؟
در نوسان یک تیم بازیکن، کادر فنی، مدیریت و هواداران همه دخیل هستند و جدا از هم نیستند.
به نظرمیرسد طاقت رقابت با دروازهبانانی همسطح خودت را نداری؟
این مساله در همه جای دنیا باب است که یک دروازهبان خوب دارند و یک دروازهبانان دوم و فکر میکنم این موضوع باید در ایران هم جا بیافتد که تیمها به دنبال دو دروازهبانان همسطح نباشند.
مگر از رقابت کردن میترسی؟
این چه حرفی است. من از رقابت کردن نمیترسم. اگر میترسیدم اصلا نباید وارد فوتبال میشدم چون فوتبال با رقابت عجین شده. تمام دروازهبانان در تیم ملی با یکدیگر رقابت میکنند اما در باشگاه شرایط فرق میکند.
چرا باید در باشگاه اینگونه باشد؟
این نظر من است و مدیریت باشگاه هر جور تصمیم بگیرد ما تابع هستیم ولی زمانی که دروازهبان اول و دوم دارید، دروازهبانان اول آرامش بیشتری دارد و به نظر من اینگونه راحتتر کار میکند.
به نظر میرسد دروازهبانی پخته و بیحاشیه را در فصل آینده ببینیم.
امیدواریم از تجربیات آن سهماه به خوبی استفاده کنم و حاشیه خاصی نداشته باشم. البته اگر بگذارند.
یعنی از فصل بعد دیگر دایی نمیگوید استثنائا علیرضا یک کار مثبت انجام داد.
(خنده) علیآقا لطف دارند. همیشه میزدیم یکبار که جدا کردیم همه تعجب کردند، اما از شوخی گذشته دیگر نمیخواهم وارد حاشیههای فوتبال شوم.