
در ستایش بازی خوب نقی زاده و حقیقی در خط میانی/ زوج شگفت انگیز
پرسپولیس نیوز : ترکیب پرسپولیس که خوانده شد تقریبا آن اندک امیدی که میتوانست از حس برتریجویی و تغییر شرایط تیم در جدول به دل هواداران راه یابد، از بین رفت.
در غیاب نوری و کریمی پرسپولیس بدون هافبک خلاق و پاسور که بتواند گره از کار بگشاید و فرمانده و طراح میانه میدان باشد قدم به میدان مدعی قهرمانی و قهرمان سه دوره متوالی لیگ گذاشته بود که در میانه میدان زوج امید ابراهیمی – محرم نویدکیا را داشت و روی نیمکت هافبکی مثل احمد جمشیدیان را نشانده بود.
حضور توأمان نقیزاده و حقیقی در میدان در نگاه اول هراسناک به نظر میرسید. نقیزاده مدتها از ترکیب دور مانده بود و حقیقی بعد از دربی، در سه بازی اخیر نمایشهای ضعیفی ارائه کرده بود تا نگاهها را نسبت به خود با تردید مواجه کند. از طرفی حضور توأمان دو هافبک تدافعی در میدان این سوال را برای پرسپولیسیها به وجود میآورد که «پس چطور میخواهند حمله کنند؟» یا «چگونه توپ را به مهاجمان میرسانند؟»
شاید در آن لحظه میشد این ترکیب را ترکیبی از سر احتیاط و در جهت محکمتر کردن لایههای دفاعی برای گل نخوردن و نباختن توصیف کرد اما ظاهرا چینش ویژه گلمحمدی ناشی از یک آنالیز درست و دقیق بود.
کادر فنی پرسپولیس خوب میدانست با بستن فضای بازیسازی محرم نویدکیا، قلب تپنده میانه میدان سپاهان این تیم در فاز حمله به مشکل خواهد خورد و ضمن از دست دادن مالکیت توپ، در خلق موقعیت ناکام میماند. میثم نقیزاده با دستور ویژه کادر فنی به ترکیب اصلی رفت تا مدام بدود و ضمن من تو من با نویدکیا توپهایی که قرار است به او برسد را قطع کند. کنار او رضا حقیقی قرار داشت که در بازی با استقلال ثابت کرده بود خیلی خوب میتواند طراح حریف را از کار بیندازد. حقیقی در کنار نقیزاده قرار گرفت و کاری کرد تا توپ به نویدکیا نرسد و البته با حضور نزدیک به هم این دو بازیکن سپر محکمی مقابل مغز متفکر سپاهان در زمان تصاحب توپ ایجاد میشد که او را واقعا کلافه و عصبانی کرده بود. در واقع نویدکیا یا اصلا صاحب توپ نمیشد یا وقتی توپی در اختیار میگرفت فضایی برای حرکت، فکر کردن و ارسال پاس یا پیریزی یک حمله اساسی را نداشت. این اتفاق در کل نیمه اول به خوبی رخ داد تا مهاجم ملیپوشی مثل محمدرضا خلعتبری یکی از بیکارترین بازیکنان سپاهان باشد.
در نیمه دوم هم نویدکیا تنها دو سه بار صاحب توپ آن هم در موقعیت ضدحمله شد و البته کاری از پیش نبرد که پرسپولیسیها این را مدیون بازیخوانی درست کادر فنی و اجرای فوقالعاده نقیزاده – حقیقی هستند.
البته این دو هافبک بعد از ۱۰ نفره شدن سپاهان سهم زیادی در پیریزی حملات پرسپولیس و برقراری ارتباط بین خطوط داشتند. حرکت کشویی حقیقی – نقیزاده بعضا باعث میشد نقیزاده در فاز دفاع شرکت کند و ضمن از کار انداختن نویدکیا، حقیقی در فاز حمله حضوری پررنگ داشته باشد. البته خود نقیزاده هم یکی دو بار صاحب موقعیت شوتزنی و اضافه شدن به حملهوران تیم شد تا مشخص شود دو هافبک میانی پرسپولیس تنها معطوف به دفاع صرف نشدهاند و با سرگرم شدن به خراب کردن بازی هافبکهای حریف دور خودشان نمیچرخند.
هر چند حقیقی هم در این نمایش ویژه پرسپولیس فوقالعاده بازی کرد اما این شگفتی در مورد نقیزاده که از زمان سرمربیگری گلمحمدی تنها یک بار – آن هم به عنوان بازیکن جانشین – به کار گرفته شده بود بیشتر به چشم آمد. نقیزاده که بازیکن مورد علاقه مانوئل بود در همین بازی رفت با سپاهان به خاطر آن اتفاقات عجیب و منگی هافبکهای پرسپولیس در ۱۰ دقیقه پایانی تیمش را ۱۰ نفره کرد اما در بازی برگشت به اندازه ۲ نفر دوید و کاری کرد تا همه آن اتفاقات مبهم و عجیب را فراموش کنند. اما بازگشت نوری و کریمی، زوج شگفتانگیز و کارساز حقیقی – نقیزاده که در اردوها هم اتاقی هستند را قطعا به هم میریزد. عجیب نیست؛ این زوج آنقدر خوب کار کرده که برای بازگشت نوری و کریمی دچار تردید شدهایم، اما مگر تمام حریفان پرسپولیس نویدکیا دارند یا همیشه نوری و کریمی با هم محروم و مصدوم میشوند؟