
روایت جالب دختری که برای اولین بار به آزادی رفت: مگه صندلی شماره نداره؟!
یکی از هوادارانی که در دیدار پرسپولیس و استقلال تاجیکستان برای اولین بار در استادیوم آزادی حاضر شده بود، با انتشار پستی درباره این تجربه صحبت کرد.
دیدار پرسپولیس و النصر در شرایطی برگزار شد که هواداران زن نیز مجوز حضور در استادیوم آزادی را دریافت کرده بودند و موفق شدند این دیدار آسیایی را از نزدیک تماشا کنند.
یکی از دخترانی که برای اولین بار یک مسابقه فوتبال را در استادیوم آزادی از نزدیک تماشا میکرد، پس از این مسابقه با انتشار پستی در صفحه شخصی خود تجربهاش از حضور در ورزشگاه را به اشتراک گذاشت.
او در این متن با لحنی جالب به سوالاتی دوستانش از او درباره حضور در استادیوم پرسیده بودند، پاسخ داد که در ادامه این متن را میخوانیم:
چطوری بلیت خریدی؟
نخریدم از طریق یکی از دوستان به دستم رسید.
چه حسی داشتی؟
خیلی حس عجیبی بود. باور میکنید وقتی میخواستم وارد ورزشگاه شم بغضم گرفته بود؟ از خوشحالی زیاد و از حسرت! که چرا این همه وقت ما خانمها از چنین حق سادهای محروم بودیم. مثل کسی که وارد یک دنیای دیگه شده همه جا رو نگاه میکردم. خیلی لذت بردم از تماشای بازی تو استادیوم آزادی.
جو چطوری بود؟
خیلییییی شاد و پر انرژی. من دیشب یه عالمه چهره شاد دیدم و واقعا فول انرژی برگشتم خونه. خوشحال رفتم خجسته برگشتم.
موقع ورود بازرسی شدید؟
بله، هم بازرسی بدنی و هم وسایل داخل کیف. تجربه من: بطری آب معدنی راه نمیدن. کلا هر چیزی که قابلیت پرت کردن داشته باشه راه نمیدن.
خندهدار؟
خیلی اتفافات خندهدار بود خب ولی یکیش که نشون میداد اولین بارمه میرم استادیوم: وقتی میخواستم بلیتها رو از شخصی که قرار بود بهم تحویل بدن تحویل بگیرم بهشون گفتم شماره صندلی این بلیتها با هم فرق میکنه. ما میخوایم کنار هم باشیم. لطفا بلیتها رو عوض کنید. طرف کلی خندید بهم گفت خانوم شماره صندلی چیه دیگه شما وارد شو هر جا، جا بود بشین. قیافه من واقعا پوکر فیس بود. فکر میکردم هر کی باید روی شماره صندلی خودش بشینه.
بد؟
همه چی عالی بود واقعا. تنها اتفاق بد اگه بشه اسمشو گذاشت این بود که درهای دستشویی خیلی مزخرفن و وقتی من رفتم دستشویی در رو قفل کردم دیگه بعدش نمیتونستم باز کنم و در فرایند باز کردن در ناخنم شکست. اون لحظه یه کم ترسیدم ولی وقتی برگشتم بالا برای بقیه تعریف کردم همه خندیدن. کسی نترسید از اتفاقی که برام افتاد. اینترنت خط هم از ده دقیقه بعد از شروع بازی قطع شد و این وسطا شانسی ممکن بود یه لحظه وصل شه. وارد پارکینگ شدیم اینترنت وصل شد.
فحش؟ بی ادبی؟
اصلاااااا من حتی یه کلمه هم نشنیدم خدا رو شکر.
موج مکزیکی گرفتن خیلی حال داد. وقتی خانوما میگفتن موجو بگیر من مثل خنگااااااا میگفتم یعنی چی کار کنم؟ کلا تابلو بود اولین باره رفتم استادیوم. طرح موزاییکی که لیدرها میخواستن انجام بدن هم یه شکست کامل و خندهدار بود.
حرفای این خانم بایدشوخی باشه وصدرصدجنبه طنزوخنده داره این حرفامال هواداران غارنشین الکیسه الچرخی که سالهاست محروم ازتمام لذات فوتبالندوبادیدن دله روغن قوبه یادجام میافتن ومانیتوردوربینهای امنیتی بادستگار VAR اشتباه میگرن
به امیدروزهای شادبرای تمام ملت ایران که۷۰٪خودمان پرسپولیسیهاهستیم
♥♥♥♥♥♥
خواهر عزیزم کاش مسوولین ماهم یکم وجدان و شرف داشتن به جونای مملکت ونیازاشون که ما الان تو یه استادیوم اختصاصی شیک مدرن و بروز تیم محبوبمونو تشویق میکردیم تیمهای عربی استادیوم دارند اما تماشاگر ندارند
مسئولین مملکت ما توانایی اینو دارن
صد سال دیگه ما رو عقب تر هم ببرن …
واقعا امنیت پایین استادیوم رو نشون میده به نظرم وقتی هرکس میتونه روی هر صندلی که خواست بشینه تو ورزشگاه ها. ضمنا جداسازی جایگاه زنان هم اصلا درست نی
دوست عزیزقبول کن هنوزاین فرهنگ جادارتومملکتمون جابیافته
البته دیرنیست اون زمان
شانس آوردی با برد برگشتی خونه. نمیدونی وقتی میری استادیوم تیمت میبازه یا مساوی میکنه چه حال مزخرفیه. مخصوصا اگه بازی مهمی باشه و جمعیت زیادی اومده باشه. تجربه شخصی من بارها این بوده که حال تماشاچی بعد از مساوی از باخت خیلی بدتره. مخصوصا وقتی تیم جلو باشه و گل مساوی رو بخوره.
تنها حالت مساوی که قابل تحمله اینه که تیمت مثلا دو هیچ عقب بیافته بعد دقیقه های آخر بازی رو مساوی کنه
نمیدونم فاطی کماندو اونجا چکار میکنه ؟؟؟
امیدوارم همیشه شاد و خوشحال باشید و با خوشحالی برید استادیوم و خجسته برگردید.
البته هنوز مونده که تیمت قهرمان آسیا بشه (جام درجام و یا لیگ قهرمانان آسیا) و یا دربی بازی دو هیچ باخته رو ده نفره طی ده دقیقه سه تا بزنه و… تا از خوشحالی گریه کنی و همیشه با دیدن صحنه های اون بازی سرشار ازشعف دوباره بشی و جزو برترین خاطرات خوش زندگیت بشه.
واقعا افسوس که سالهاس از رفتن به استادیومها محرومن و هنوزم حقشون درست ادا نمیشه.
به امید برابری مرد و زن در تمام جامعه و ارکان زندگی.