نگاهی دیگر به حرکت سرمربی پرسپولیس/ وقتی مردانگی هنوز از فوتبال پاک نشده

سرمربی تیم پرسپولیس با سفر غافلگیرکننده خود به یاسوج و تفقد از خانواده هوادار مرحوم این تیم در روزهای پرهیاهوی فوتبال ایران حرکت انسان دوستانه ای انجام داد.

به نقل از فارس، تیم فوتبال پرسپولیس شنبه هفته گذشته یکی از حساس ترین دیدارهای تاریخ این باشگاه را در فینال لیگ قهرمانان ۲۰۲۰ آسیا مقابل اولسان هیوندای کره‌جنوبی برگزار کرد و در نهایت با باخت، شانس رسیدن به نخستین قهرمانی خود در این رقابت‌ها را از دست داد.

این شکست بزرگ برای هواداران پرسپولیس به حدی ناراحت کننده بود که تا چند روز پس از بازی با اولسان در شوک از دست رفتن بزرگ ترین افتخار برای سرخ‌پوشان بودند اما اواخر هفته قبل خبر غافلگیرکننده ای منتشر شد که تمام پرسپولیسی‌ها را در بهت فرو برده و داغ بزرگی بر دلشان نشاند.

بهروز خورشیدیان یاسوج، هوادار متعصب پرسپولیس پس از بازی با سردرد و ناراحتی ناشی از باخت شاگردان یحیی گل محمدی برای استراحت به اتاق خود می‌رود اما این جوان ۳۳ ساله به خواب ابدی فرو رفت و تا آخرین لحظه زندگی‌اش عاشق ماند.

پس از این اتفاق ناگوار گل محمدی و بازیکنانش با انتشار استوری از خانواده آن مرحوم و پسر هشت ساله‌اش درخواست حلالیت کردند اما دل سرمربی سرخ‌پوشان از اینکه یکی از برزگ ترین حامیان خود و تیمش را به همین راحتی از دست داده آرام نشد.

گل محمدی پس از دیدار با نساجی و در حرکتی غافلیگرکننده به نمایندگی از کل اعضای تیم به یاسوج رفت تا دست کم مرهم کوچکی بر این زخم بزرگ خانواده خورشیدیان و پسر هشت ساله‌اش بگذارد. آقا معلم سابق فوتبال ایران با این حرکت نشان داد هنوز درس مردانگی از کتاب این رشته حذف نشده و همینکه سرمربی پرسپولیس شنیدن خبر فوت بهروز را دردناک تر از شکست تیمش در فینال می‌داند، نشان می‌دهد عزم راسخی برای شاد کردن دل پسر هشت ساله آن مرحوم داشته و همچنان خواهد داشت.

یحیی در دل فشردگی برنامه ها‌ با سفر به یاسوج خالصانه مدال نایب قهرمانی لیگ قهرمانان و پیراهن پرسپولیس با امضای تمام اعضای تیم را به سامی ۸ ساله تقدیم کرد و از وی خواست افتخار حضور در تمرین را بدهد تا بازیکنان با انگیزه گرفتن از این امر بتوانند گوشه‌ای از عشق ابدی پدر این پسر معصوم را با افتخارآفرینی‌شان جبران کنند.

منهای همه اتفاقات فوتبالی و انتقادهایی که گاهی به مربیان می شود اما نباید به راحتی از این رفتارها گذشت. گل محمدی می توانست به شکل دیگری بدون اهدای مدال نایب قهرمانی این دلجویی را انجام دهد اما ترجیح داد شاید یکی از مهمترین مدالهای زندگی اش را به پسرکی بدهد تا بلکه اندکی غم از دست دادن پدرش برایش جبران شود. حرکتی که شاید خیلی از فوتبالی ها حاضر به انجامش نباشند.