یادداشت نزدیک ترین دوست نصرتی خطاب به ملت ایران

مرجع خبری پرسپولیس : اهمیت پررنگ نکردن این موضوع به حدی است که با پخش شدن یک حرکت غیر اخلاقی، رسانه های کشورهای بیگانه که هر از گاهی بازیکنان ملیشان رسوایی های عجیب اخلاقی به بار می آورند این مطلب را بارها به نمایش در آورند.

محمد نصرتی را همه می شناسیم و یادمان هست با گل او به جام جهانی رفتیم.

گاهی همه او را عامل برخی باخت های تیم ملی می دانیم. در روزی که در اوج است یک تنه تیم را جمع می کند و اگر در روز بدش باشد هر اشتباهی از او بر می آید.

اما آنچه می خوانید نه در مقام دفاع از عملی زشت بلکه صرفا جهت یادآوری چند نکته از طرف کسی است که در جزئی ترین موارد زندگی او دخیل بوده است. گاهی برادر و مربی، و گاهی راهنما و دوست وی و زمانی هم سنگ صبور و غمخوارش. تا حدی که دوستان فوتبالیمان ما را برادر صیغه ای یکدیگر می نامند.

چیز هایی که شاید شما هم ندانید. شاید شما ندانید که روز قبل از اینکه به پرسپولیس بپیوندد با هم در کمپ تیم ملی تمرین می کردیم و در این باره مشورت کردیم. سال ۸۷  دو روز مانده به بازی آخر سپاهان با نصرتی و سپهر حیدری به امام زاده صالح تجریش رفتیم. با چشمانی اشگ بار برای قهرمانی و شادی دل مردم نذر و نیاز کردیم که به پابوس آقا امام رضا برویم. محمد به عضویت تیم النصر در آمد و در دبی جایی که شاید بعضی ها فراموش کنند که از کجا آمده اند اولین منظره ای که از وی دیدم سجاده نمازش در هنگام غروب بود.

در امارات در هتل سمایا زندگی می کرد و از باشگاه خانه ای نگرفت. در طول این چند سال بر خلاف برخی بازیکنان خانه مجردی دایر نکرد. بیشتر اوقات به سبب دوری و ترافیک مسافت کرج تهران باهم بودیم و با هم به تمرین می رفتیم. در این چند سال فقط یک مدل ماشین داشت و روز به روز با بنز و بی ام و عوض نشد. در کل همه او را بچه با حیایی می دانند و اگر برخی کم حاشیه هستند او کلا بی حاشیه بود. تا اینکه…!

بارها  فیلم موصوف را نگاه کردم. در واقع در حالیکه نگاهش به سمت دیگر است دستش مرتکب خطایی می شود. خودش هم ضمن عذر خواهی اعلام داشته که هیچ گونه عمد و قصد و غرضی نداشته است. اما آمیزه های دینی ما می گوید تحقیق در جرایم منافی عفت ممنوع است. حتی بر فرض اینکه علن شده باشد. می بایست وقتی کاشف شد عمد و قصد و غرضی نبوده، طبق دستور شریعت مقدس اسلام تسطر و سر پوشی کنیم.

به راستی به کجا می رویم؟ اهمیت پررنگ نکردن این موضوع به حدی است که با پخش شدن یک حرکت غیر اخلاقی، رسانه های کشورهای بیگانه که هر از گاهی بازیکنان ملیشان رسوایی های عجیب اخلاقی به بار می آورند این مطلب را بارها به نمایش در آورند.

اگر در چند سال اخیر این حادثه در ایران بی نظیر بوده است در آنجا هفته ای نیست که مجلات آنان از رسوایی های عجیب اخلاقی بازیکنانشان ننویسند. با چنان هجمه ای ای کاش نمی نوشتیم تا فراموش نکنیم تا همین دیروز برای وی هورا می کشیدیم.

از خود بپرسیم آیا خود کاملیم و هیچ خطای و معصیتی تاکنون مرتکب نشده ایم؟ لحظه ای درنگ؛ گاهی بد نیست تا ببینیم این همان قهرمان دیروز ما است. اگر به قول خودش سهوا خطایی کرده ضمن مجازات و نشان دادن رفعت اسلامی بد نیست کمکش کنیم نه اینکه نابود و محوش کنیم. وقتی در جایی حاشیه کلا متن شود آن وقت اساس فوتبال ما نیز از بین می رود و حاشیه کلا تبدیل به متن می شود.

آرش شکرریز