چقدر بامعرفتی آقا کریم!

چقدر بامعرفتی آقا کریم!

مرجع خبری پرسپولیس : چقدر برایش سخت بود که به شهرش بیاید، دور افتخار بزند و ۹۰ دقیقه روی نیمکت بنشیند. تاب تحمل نداشت. می‌خواست کمک کند.

می‌خواست تیم کپ کرده پرسپولیس را دوباره راه بیندازد. با اینکه در پشت ساق پا و عضلات دوقلویش درد خفیفی احساس می‌کرد که موقع دویدن فزونی می‌یافت اما این درد را به جان خرید تا پشت سرش حرفی نباشد.

کریم ناگهان شفا پیدا نکرد، غیرت کریم اجازه صفحه گذاشتن پشت سرش بیش از این را نمی‌داد. می‌خواست به تیمش کمک کند تا در آن ۴۵ دقیقه شانس ۱۰ درصدی زنده بماند. قسم خورده بود که قصد داشته بازی کند اما این مصدومیت لعنتی که گهگاهی سراغش می‌آید، دست شایعه‌سازان «آتو» داده بود تا برایش بد بنویسند، نیمه دوم که شروع شد کریم به زمین آمد. خودش نبود. شاید ۵۰ درصد یا حتی کمتر از آن بازیکنی که در دربی کولاک کرده بود یا در نیم‌فصل دوم یک سوپر استار واقعی را در تیم منفعل پرسپولیس معنی می‌کرد.

کریم با درد آمد تا بگوید بیهوده قسم نمی‌خورد و غیرتش سر جایش است. وقتی که آمد تیم به‌هم ریخته و ناامیدکننده پرسپولیس، تیم دیگری شد. انگار که «غیرت» دوباره به جمع سفیدپوشان میدان برگشته بود. بازیکنان پرسپولیس می‌گفتند حضور آقا کریم در زمین وزنه روحی سنگینی است و این نکته خیلی زود نشانه‌های خود را در زمین بروز داد. آقا کریم با پای خراب می‌کوبید و جلو می‌رفت. پ

اس می‌داد، سرمی‌زد. حتی دو سه بار تا آستانه گلزنی به تیم خاستگاهش پیش رفت اما شانس نداشت. آمد، بازی کرد و به آنهایی که برایش حرف درست می‌کردند ثابت کرد چرا ستاره متفاوت فوتبال ایران در ۳۶ سالگی همچنان می‌درخشد. کریم باقری نمونه بارز یک فوتبالیست به تمام معناست. نگاه کنید به استارت دقایق پایانی‌اش برای تدارک حمله‌ای دیگر تا بدانید او تمام شدنی نیست، حتی وقتی که درد دارد و شایعات آزارش می‌دهد.